30 سامورایی

بركناری مظاهری از كابینه نهم یك معنی آشكار دارد و آن ترجیح سیاست‌های حوزه متبوع محمد جهرمی- تئوری‌پرداز دولت نهم- در برابر سیاست‌های پولی بانك مركزی از سوی رئیس‌جمهور است. خداحافظی مظاهری از ریاست بانك مركزی پس از ماه‏ها اختلاف میان وی و وزیر كار صورت گرفته است. اختلاف این دو عضو كابینه در پی نامه سال گذشته طهماسب مظاهری به رئیس‌جمهوری درباره حساسیت نسبت به تسهیلات اعطایی به طرح زودبازده اقتصادی آغاز شد. جهرمی، سیاست انقباضی مظاهری را مانعی برای اجرای طرح بنگاه‏های زودبازده خود می‏دانست. این اختلافات پس از ابلاغ بسته سیاستی- نظارتی شبكه بانك مركزی به اوج خود رسید. به دنبال ابلاغ بسته سیاستی- نظارتی شبكه بانكی برای سال 87 توسط بانك مركزی در ابتدای اردیبهشت سال جاری، جهرمی در نامه‏ای انتقادی، اجرای این سیاست‌ها را تیر خلاصی بر تولید و تولیدكنندگان دانست و خواستار بازنگری فوری این بسته شد.دور بعدی اختلافات پس از ابلاغ مصوبه مجمع عمومی مشترك بانك‏ها آغاز شد. در حالی كه طهماسب مظاهری رئیس كل بانك مركزی در نامه‏ای به مدیران عامل بانك‌ها خواستار عدم‌اجرای مصوبه مجمع عمومی بانك‌ها شده بود، وزیر كار و امور اجتماعی بر پایبندی مجمع عمومی بانك‌ها به مصوبه خود تاكید كرد.
مجمع عمومی مشترك بانك‌ها تصویب كرده بود كه بانك‌ها موظفند از ابتدای خردادماه امسال، تمامی تسهیلات در بخش‌های كشاورزی و صنایع تبدیلی و صنعت و معدن را صرفا با تصویب و معرفی كارگروه اشتغال استان و در بخش «ساختمان و مسكن» با تصویب و معرفی كارگروه مسكن استان، اعطا كنند. این پیشنهاد كه از سوی محمد جهرمی در كمیسیون اقتصادی دولت مطرح شد، مرجع تشخیص صلاحیت طرح‌ها را از هیات‌مدیره بانك‌ها به استانداری‌ها تغییر می‏داد. در نهایت پس از مذاكره مظاهری با رئیس‌جمهوری، مصوبه مجمع عمومی بانك‌ها با ابلاغ اصلاحیه بسته سیاستی- نظارتی بانك‌ها در سال جاری خود به خود منتفی شد. اما مظاهری برای كنترل رشد نقدینگی و تورم، یك برنامه كنترلی نیز در بانك‌ها به اجرا گذاشت و بانك‌ها را مجبور كرد تا سیاست انقباضی را در پیش بگیرند. اجرای این برنامه انقباضی كه محدودیت پرداخت وام از جمله آن بود، مخالفت‌های زیادی را در میان مقامات دولتی برانگیخت و به اختلاف بین برخی اعضای كابینه و رئیس كل بانك مركزی دامن زد.
محمد جهرمی وزیر كار و یكی از مهره‌های تاثیر‌گذار دولت محمود احمدی‌نژاد، بارها از شرایط بانك مركزی انتقاد كرد و گفت كه بانك مركزی باید قفل خزانه را باز كند. یكی از مهم‌ترین دلایل، مخالفت وزیر كار با محدودیت در پرداخت وام از سوی بانك‌ها بود كه باعث شد تا طرح «بنگاه‌های زودبازده» كه از سوی جهرمی ارائه شده با بن‌بست مواجه شود. درحالی‌كه مظاهری انضباط پولی و كاهش رشد نقدینگی را از موفقیت‏های سیاستی كه خود سه قفله كردن بانك مركزی می‏نامید، معرفی می‏كرد، جهرمی بارها این سیاست را ضد تولید دانست و طی نامه‏ای به رئیس‌جمهور خواستار بركناری هر دو نفر شد. اگرچه مظاهری در مخالفت با ایده بنگاه‌های زودبازده حتی از حمایت برخی چهره‌ها نظیر رئیس دفتر بازرسی مقام معظم رهبری نیز برخوردار شد اما انتقادات جهرمی نسبت به سیاست‌های مظاهری بازتاب گسترده‌تری در دولت داشت. به طوری‌كه آخرین واكنش‌ها نسبت به سیاست‌های نهاد پولی كشور از سوی علی كردان بود كه به تازگی بر مصدر وزارت كشور گمارده شده است. او در اظهارنظری انتقادی اعلام كرد: «شورای امنیت باید قفل بانك مركزی را باز كند تا امكان سرمایه‌گذاری در كشور فراهم شود.» این اظهارات او پس از نامه‌ سرگشاده جهرمی به محمود ‌احمدی‌نژاد امكان بركناری مظاهری از كابینه را قوت بخشید.اینك با خداحافظی مظاهری از ریاست كل بانك مركزی، به نظر می‏رسد، رئیس‌جمهور در نهایت سیاست‌های اشتغالزای مورد نظر جهرمی را بر سیاست كنترل نقدینگی و تورم مظاهری ترجیح داده است. اگرچه مظاهری در اجرای سیاست‌های پولی خود در بانك مركزی حاكمیت بلامنازع خود را در حوزه متبوعش بارها اثبات كرد اما طی چند روز اخیر او ترجیح داد از ریسك حاكمیتی خود كه جایگاه مدیریتی‌اش را به مخاطره انداخته بود، بكاهد و اجرای سیاست‌های انقباضی را از دستور كار خارج كند. كاهش نرخ كفایت سرمایه، كاهش نرخ سپرده قانونی بانك‌ها و افزایش نرخ سود اوراق مشاركت بانك‌ها از آخرین سیاست‌هایی بود كه مظاهری حاضر شد به آنها تن دهد گرچه رئیس دولت مجالی برای اجرای ایده‌های انبساطی او قائل نشد.
ورود مظاهری به دولت نهم
اما ورود مظاهری به كابینه نهم هیچگاه بر وفق مراد دولتی‌ها نبود و ظاهرا با صدور حكمی خارج از مرزهای دولت صورت گرفت. به دنبال انتصاب داوود دانش‌جعفری به عنوان وزیر امور اقتصادی و دارایی در روزهای پایانی تابستان 84، وی از مظاهری برای پذیرش قائم‌مقامی وزارت امور اقتصادی و دارایی دعوت به عمل آورد و مظاهری هم این دعوت را پذیرفت. در همان دوران بود كه برخی منتقدان مظاهری به انتقاد از وی پرداختند كه چرا وی كه زمانی وزیر امور اقتصادی و دارایی بوده، حالا باید به پست «قائم‌مقامی» در این وزارتخانه رضایت دهد اما وی هیچگاه این انتقاد را وارد ندانست.
چندی بعد وی از وزارت اقتصادی به بانك توسعه صادرات ایران كه تشكیل این بانك نیز از ایده‌های وی در گذشته بود، رفت. ورود مظاهری به كابینه، سومین تغییر در هیات دولت پس از استعفا و بركناری وزرای نفت و صنایع و معادن بود كه با رفتن شیبانی از بانك مركزی شكل گرفت. طهماسب مظاهری برای ریاست بر كرسی سیاست‌های پولی كشور با حكم انتصاب رئیس‌جمهوری راهی طبقه دهم ساختمان شیشه‌ای بانك مركزی شد. به دنبال این تغییر و تحولات بود كه برخی تحلیلگران اقتصادی كه با خصوصیات مدیریتی طهماسب مظاهری آشنا بودند، ناسازگاری مدیریتی وی با دولت نهم در آینده‌ای نزدیك را پیش‌بینی كردند. مظاهری كه همواره خبرسازترین عضو كابینه در یك‌سال اخیر بوده، به توصیه ابراهیم شیبانی رئیس كل سابق بانك مركزی در مراسم تودیع خود مبنی بر اینكه این بانك باید به دور از «رسانه‌ای شدن» به فعالیت خود ادامه دهد، نیز توجهی نكرد. از این‌رو، وی شاید تنها عضو كابینه باشد كه خبرنگاران در هر شرایطی با وی درباره مسائل روز اقتصادی گفت‌وگو می‌كردند.
مظاهری كه گفته می‌شود ریاست كل بانك مركزی از آرزوهای وی بوده، آمد تا از دیدگاه خود در بانك مركزی تحول ایجاد كند كه در بخشی از این تحول موفق بود و در بخش دیگر به دلیل مقاومت‌ها و اختلافاتی كه با برخی اعضای كابینه پیدا كرد، برنامه‌هایش ناتمام باقی ماند. مظاهری در سال 83 كه وزیر امور اقتصادی و دارایی بود نیز به دنبال بالا گرفتن اختلافات خود با محمد ستاری‌فر رئیس وقت سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی و در حالی كه برای شركت در اجلاس سالانه مشترك بانك جهانی و صندوق بین‌المللی پول به كشور آمریكا سفر كرده بود، از طریق تلفن متوجه می‌شود كه در بازگشت از این اجلاس به ایران، باید ساختمان باب همایون را ترك كند. پافشاری بر كار كارشناسی سازمانی و اصرار مظاهری بر اجرای آن، سمت‌های وی در دوران مختلف را تحت تاثیر قرار داده است.
از نگاهی دیگر می‌توان این‌طور تحلیل كرد همان سرنوشتی كه برای مظاهری در دولت اصلاحات رقم خورد، در دولت نهم نیز برای وی اتفاق افتاد. خداحافظی مظاهری از سمت رئیس كل بانك مركزی در حالی است كه شنیده می‌شود او خود را برای كاندیداتوری ریاست‌جمهوری آماده می‌كند. مظاهری در حالی با كرسی ریاست بر بانك مركزی وداع می‌كند كه این سمت به طور موقت و شاید دائمی به محمود بهمنی واگذار شده است و البته گفته می‌شود احتمال آمدن حسین صمصامی سرپرست سابق وزارت امور اقتصادی و دارایی نیز به بانك مركزی وجود دارد. بهمنی، سومین رئیس احتمالی بانك مركزی در دوران دولت نهم كه در حال حاضر دبیركل بانك مركزی نیز است، دارای لیسانس اقتصاد گرایش بانكداری، فوق لیسانس مدیریت بانكداری و دكترای مدیریت بازرگانی است.
تالیفات وی اعم از كتاب بانكداری داخلی1، كتاب بانكداری2 (عقود اسلامی) و اصول بانكداری است. وی پیش از تصدی دبیركلی بانك مركزی دارای پست‌هایی چون معاونت و ریاست اعتبارات كل بانك ملی، ریاست ادارات سرمایه‌گذاری، سازمان و روش‌های بانك، مدیریت امور معاملات و تسهیلات و بررسی طرح‌ها بوده است. بهمنی همچنین طی سال‌های 79 تا 86 عضو هیات‌مدیره بانك ملی بوده و در هیات مدیره برخی شركت‌های تحت پوشش بانك ملی همچون شركت سرمایه‌گذاری، آزادراه‌ها، لاستیك كرمان، چاپخانه بانك ملی و... به نمایندگی این بانك عضویت داشته است. دبیركل بانك مركزی همچنین دارای 17 سال سابقه تدریس در دانشگاه آزاد اسلامی و موسسه عالی بانكداری و تدریس در دوره‌های مدیریت میانی و عالی بانك است.

يکي از معضل هاي بازيگري در ايران اين است که بازيگران خردسال به يک آن چون ستاره مي درخشند، سپس پاي ثابت هر فيلم شده و ناگهان در هياهو گم مي شوند،اما در هاليوود يک بازيگر بااستعداد خردسال کم کم با سنش پيش مي رود و راهش را تا آنجا که توانش را دارد، ادامه مي دهد. مثلاً «اليزابت تيلور» 10 ساله با سينمايي «جين اير» مشهور مي شود و تا 75 سالگي هم ادامه مي دهد و در زمان حال، بازيگري چون «دروباريمور» که با «ئي تي» درخشيد به يک بازيگر موفق جوان بدل شده يا نابغه يي چون «واکوتافانينگ» که در فيلم «من سام هستم» پا به پاي «شون پن» و به همان توانمندي هنرنمايي کرده، اينک به يک بازيگر نوجوان و موفق تبديل شده است. نيکي نصيريان هم از جمله استعدادهايي است که مي تواند آينده خوبي در زمينه بازيگري داشته باشد، به شرط آنکه برنامه ريزي مناسبي براي او صورت بگيرد.

---

 

-نيکي جان، چطور شد براي نقش درسا انتخاب شدي؟

يعني چي؟

-يعني چطور شد که آقاي عطاران گفتند شما دختر خوبي هستي، باهوشي،حرف گوش کني و مي توني در سريال بزنگاه نقش دختر من (درسا) رو بازي کني؟

شکلش رو بگم؟
نظور نيکي از شکلش رو بگم، تعريف مجرا با بيان موقعيت است، يک چيزي شبيه فيلمنامه)
اول رفتيم پيش آقاي ارک. آقاي ارک يک پيرهن آبي تنشون بود. بعد آقاي عطاران آمدن. آقاي عطاران هم يک پيرهن تنشون بود با يک شلوار کرم. سفيد نبودا، کرم بود. آقاي عطاران از من تست گرفت و من درسا شدم.

-آن روز به جز شما کس ديگري هم براي تست آمده بود؟

اون روز نه، فقط خودم بودم.

-الان شما بلدي بنويسي و بخوني؟

نه هنوز، بلدم فقط امضا کنم.

-اين از همش مهم تره. آدم هاي موفق فقط امضا مي کنند. اما شما کههنوز بلد نيستي بخوني و بنويسي، پس ديالوگ ها رو چه کسي باهات تمرين ميکنه؟

آقاي عطاران و خانم نظري.

-از روز قبلش تمرين مي کني؟

روز قبلش که نه، همون موقع.

-نيکي جانم، شما چند سالته؟

من پنج سالمه.

-امسال ميري پيش دبستاني؟

بله، من مهدکودک هم مي رفتم اما از وقتي آمدم اينجا ديگه نرفتم.

-شب ها که شبکار هستي، خسته نمي شي، خوابت نمي گيره؟

مثلاً وقتي يک سکانس خواب دارم، واقعي ديگه مي خوابم. اون وقت دم در وقتي مامانم منو بغل مي کنه بيدار مي شم.

-پس اين مدت خيلي خسته شدي؟

نه، خسته نشدم. يه کمي خسته شدم.

-وقتي کار تموم بشه چي؟ دلت تنگ مي شه؟

چرا ديگه. مثلاً مي رم خونه آقاي عطاران که بلدم. مي رم خونه «خانم نظري».

-آقاي عطاران وقتي کمکت مي کنه تا ديالوگ هاتو ياد بگيري و جلوي دوربين بازي کني، مهربونه يا گاهي هم بداخلاق ميشه؟

نه، آقاي عطاران بداخلاق نمي شه. گاهي که من بازيگوشي مي کنم، يا ميرم بيرون، شروع مي کنن اداي من رو درمياره و مثل من حرف مي زنن. (نيکي اينجا خودش رو جاي عطاران مي گذارد.) حتي بعضي وقت ها تو ديالوگ ها هم اداي

من رو درمياره و من مي خندم و مي گم اي کاش آقاي عطاران بچه بودن و من باهاشون بازي مي کردم.

-نيکي جان، اين مدت دوستات که شما رو تو تلويزيون مي بينند چطور باهات برخورد مي کنند، خوشحالند که دوست شمان؟

(هي مي کشد) از وقتي که سر اين کارم، هيچ کدوم از دوستامو نديدم، دلم براشون يه ذره شده. فقط يه روز که OFF بودم، رفتم سرزمين عجايب. آنقدر خوش گذشت.

-(ا خنده) چي بودي؟

OFF بودم ديگه.

-يک خاطره از اين مدت که نقش درسا رو داري ميگي؟

چي بگم.

-يعني يک اتفاق خوب که هميشه يادت مي مونه.

آهان، يه روز تولدم بود. آقاي مهام مي خواست برام کيک بخره اما مامانم قبلاً خريده بود. بعد تولد من شد، همه به من کادو دادن، يک حموم (BaBY Born) اينقدري (دستاشو تا اونجا که مي تونه باز مي کنه).